Największa sieć ośrodków
badań klinicznych w Polsce

Ośrodki badań
klinicznych Pratia

Obwodowy układ nerwowy spełnia w organizmie bardzo ważną funkcję – przekazuje impulsy nerwowe z konkretnych organów do mózgu. Czasami praca układu ulega zaburzeniom. Najczęściej związane jest to z polineuropatią. To poważne schorzenie, które powoduje uszkodzenie obwodowego układu nerwowego. Poza nerwami obwodowymi choroba obejmuje także sploty nerwowe i korzenie nerwowe. Zazwyczaj pierwsze objawy zauważyć można w koniczynach dolnych. Pojawia się ociężały chód, mrowienie i drętwienie nóg oraz zaburzenia czucia. Ponadto wśród symptomów można wyróżnić problemy ze zwieraczami, a także pogorszenie wzroku i słuchu. Utrzymujące się oznaki powinny być powodem niepokoju. Czy polineuropatię można wyleczyć? Jakie są rokowania?

 

Polineuropatia – co to jest?

Polineuropatia to termin używany na określenie uszkodzenia obwodowego układu nerwowego oraz wszelkich klinicznych objawów towarzyszących temu schorzeniu, którymi są upośledzenie czuciowo-ruchowe, mrowienie, drętwienie, dyzestezja czy allodynia. Dolegliwość może dotyczyć również splotów nerwowych oraz korzeni rdzeniowych (radikulopatia). W zależności od skali uszkodzeń wyróżnić należy:

  • polineuropatię – uszkodzenie wielu nerwów,
  • neuropatię – uszkodzenie nerwu obwodowego,
  • mononeuropatię – dysfunkcję jednego nerwu,
  • mnogą mononeuropatię – zwaną inaczej neuropatią wieloogniskową, która jest niesymetrycznym uszkodzeniem wielu, oddalonych od siebie nerwów.

Naruszenie nerwów może dojść w wyniku zwyrodnienia aksonalnego, które związane jest z degeneracją komórki nerwowej lub demielinizacji – uszkodzeniu osłonek mielinowych.

 

Polineuropatia – rodzaje

Możemy wyróżnić różne rodzaje polineuropatii. Wśród nich wymienia się:

  • polineuropatię cukrzycową,
  • polineuropatię alkoholową,
  • uwarunkowaną genetycznie polineuropatię dziedziczną (rodzinną),
  • polineuropatię ujawniającą się w chorobach zapalnych naczyń krwionośnych,
  • polineuropatię uwarunkowaną immunologicznie,
  • polineuropatię toksyczną,
  • polineuropatię polekową,
  • polineuropatię ciążową.

 

Polineuropatia – objawy

Mimo, że polineuropatie mają różne przyczyny, zaobserwować można wspólne dla wszystkich rodzajów objawy. Zazwyczaj są dzielone na trzy grupy: czuciowe, ruchowe i autonomiczne. Wśród objawów polineuropatii ruchowej należy wymienić wiotki niedowład mięśni, który z czasem połączony jest z zanikiem mięśni. Bezpośrednim symptomem jest opadanie u chorego rąk i nóg. Objawami polineuropatii czuciowej jest: upośledzenie funkcji sensorycznych, szczególnie wibracji, osłabienie czucia w okolicy rąk i nóg, parestezje (mrowienie, drętwienie, palenie), zaburzenia czucia głębokiego, a także bóle neuropatyczne pojawiające się w koniczynach. Do objawów autonomicznych polineuropatii zaliczyć należy zmiany troficzne skóry, jej sinienie i rogowacenie, pojawianie się pęcherzy, zmiany na paznokciach oraz nadmierną potliwość.

 

Polineuropatia – przyczyny

Polineuropatia może pojawić się w wyniku innych chorób, zakaźnych lub immunologicznych. Najczęściej występuje polineuropatia cukrzycowa, której bezpośrednią przyczyną jest nieleczona cukrzyca. Niemniej jednak, istotnymi czynnikami wpływającymi na możliwość pojawienia się schorzenia nerwów obwodowych są czynniki genetyczne (neuropatia dziedziczna), leki (neuropatia polekowa), toksyny i metale ciężkie np. arsen, ołów czy tal, a także niedobór witamin z grupy B. Ponadto wiele rodzajów neuropatii ma charakter nabyty. Co więcej, bardzo częstą przyczyną choroby obwodowego układu nerwowego jest spożywanie alkoholu etylowego w dużych ilościach, który powoduje polineuropatię alkoholową. Ponadto schorzenie może pojawić się w konsekwencji chemioterapii.

Polineuropatia może mieć także charakter nabyty. Główną przyczyną w tej grupie jest zespół Guillaina-Barrégo, który poprzedzony jest infekcją. Ponadto za polineuropatię odpowiada również choroba immunologiczna – przewlekła zapalna polineuropatia demielizacyjna (CIPD)

 

Polineuropatia – leczenie

W celu potwierdzenia podejrzenia uszkodzenia obwodowego układu nerwowego dokonuje się diagnostyki, która możliwa jest poprzez wykonanie elektromiografii (EMG) oraz elektroneurografii (ENG). Potwierdzona diagnoza jest przesłanką do wdrożenia terapii. Leczenie polineuropatii ukierunkowane jest przede wszystkim na chorobę, która ją wywołała. W przypadku cukrzycy konieczne jest stosowanie insuliny (bądź innych leków przeciwcukrzycowych). Niezbędnym elementem terapii jest także wdrożenie odpowiedniej diety i zdrowego stylu życia. Leczenie farmakologiczne uszkodzenia obwodowego układu nerwowego polega na podawaniu witamin z grupy B oraz preparatów stymulujących i usprawniających krążenie obwodowe. Pomocnym elementem w leczeniu polineuropatii jest rehabilitacja, połączona z ćwiczeniami i masażami.

  • Przychodnie
  • Ośrodki Pratia

Aktualności