Październik 12, 2018

Choroba Leśniowskiego-Crohna: przyczyny, objawy, diagnostyka, dieta, leczenie

Choroba Leśniowskiego-Crohna stanowi przewlekły stan zapalny przewodu pokarmowego, który dotyczy zazwyczaj końcowego odcinka jelita cienkiego, rzadziej jelita grubego. Morbus Crohn powoduje zmiany w błonie śluzowej, zwłaszcza jelit, utrudniając przechodzenie treści pokarmowej. Zespół Crohna występuje stosunkowo rzadko i uaktywnia się najczęściej u osób młodych, w wieku 15-25 lat.

Choroba Leśniowskiego-Crohna – co to jest?

Choroba Crohna (często błędnie wyszukiwana pod nazwą „choroba krona”) to nieswoisty stan zapalny jelit. Zapalenie może obejmować każdy odcinek przewodu pokarmowego, od jamy ustnej po odbytnicę. Cechą charakterystyczną choroby Leśniowskiego- Crohna jest przewlekły przebieg, z okresami zaostrzeń i remisji występujących objawów. Zespól Crohna ma charakter ogniskowy bądź odcinkowy, co oznacza że odcinki zamienione chorobowo oddzielają całkowicie zdrowe. Choroba ta powoduje zwężenie jelita cienkiego, przez co utrudnione jest przechodzenie treści pokarmowej. Warto podkreślić, ze schorzenie jest autoimmunologiczne i nie można się nim zarazić

 

Choroba Jacoba Crohna przyczyny 

Przyczyny zespołu Crohna nie są dokładnie znane, istnieją jednak czynniki, które mogą mieć wpływ na jego wystąpienie. Za możliwe przyczyny występowania choroby Leśniowskiego- Crohna uznaje się:

  • uwarunkowania genetyczne,
  • mikroflorę jelitową,
  • przyczyny immunologiczne,
  • stosowanie tabletek antykoncepcyjnych.

 

Choroba Leśniowskiego-Crohna objawy

Pierwsze objawy choroby Leśniowskiego i Crohna uzależnione są od miejsca rozwoju zapalenia oraz stopnia jego nasilenia (zazwyczaj choroba dotyka końcowy odcinek jelita krętego- ileitis terminalis). Główne objawy stanowią najczęściej: ból brzucha (szczególnie jeśli zapalenie dotyczy kątnicy i jelita krętego), wzdęcia, postępująca utrata masy ciała, ropienie okołoodbytnicze, stany gorączkowe, powracająca biegunka oraz niedokrwistość.

 

Choroba Leśniowskiego-Crohna diagnostyka

Rozpoznanie zespołu Crohna możliwe jest na podstawie badań przedmiotowych, podmiotowych oraz dodatkowych. Najskuteczniejszą metodę diagnostyczną stanowi badanie endoskopowe jelita (gastroskopia i/lub kolonoskopia), podczas którego możliwe jest pobranie wycinka do badania histopatologicznego. W celu diagnozy schorzenia pomocne są również badania krwi CRP, rtg, tomografia oraz USG jamy brzusznej, a także rezonans magnetyczny.

 

Choroba Leśniowskiego-Crohna dieta

Podczas remisji choroby Leśniewskiego- Crohna dieta powinna być jak najbardziej zbliżona do normalnej. Niektóre pokarmy nasilają dolegliwości jelitowe (podczas, których występują boleści jelitowe i brzucha), najczęściej są nimi:

  • masło, margaryny, oleje
  • mleko i przetwory mleczne
  • czerwone mięso
  • napoje alkoholowe
  • kawa, herbata
  • czekolada
  • produkty wysokobłonnikowe.

Warto podkreślić, że tolerancja produktu może zależeć od stopnia jego rozdrobnienia i przygotowania (np. surowe warzywa mogą powodować dolegliwości bólowe czy wzdęcia w przeciwieństwie do ich ugotowanej formy).

Dieta u osób z zespołem Crohna powinna być wysokokaloryczna i zawierać wszystkie niezbędne makro- i mikroelementy.

 

Choroba Leśniowskiego-Crohna u dzieci

Choroba Crohna coraz częściej występuje również u dzieci. Dolegliwości, objawy i przyczyny są takie same jak u dorosłych, jednak u dzieci schorzenie to może powodować dodatkowo zahamowanie wzrostu.

 

Choroba Leśniowskiego-Crohna leczenie

Leczenie choroby Leśniewskiego- Crohna jest długotrwałe, niekiedy schorzenie jest nieuleczalne, oparte na farmakologicznym leczeniu (przyjmowanie leków) oraz oszczędnym trybie życia polegającym na odpoczynku podczas zaostrzenia objawów. Ponadto  konieczne jest unikanie stresów, palenie tytoniu i niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz stosowanie odpowiedniej diety. Warto nadmienić, że schorzenie to stanowi przewlekłą chorobę jelit.

 

Choroba Leśniowskiego-Crohna rokowania

Choroba ma charakter przewlekły, całkowite jej wyleczenie jest niemal niemożliwe. Zapalenie jelit może jednak prowadzić do raka jelita grubego. Większym ryzykiem dotknięte są osoby, które długotrwale chorują na syndrom Crohna oraz takie, u których schorzenie dotyczy znacznej części jelita grubego.

 

Zobacz także

FreshMail.pl