Styczeń 7, 2018

Łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS) pod lupą

Łuszczyca skóry i przewlekłe zapalenie stawów – to kombinacja objawów, które są charakterystyczne dla ŁZS. Łuszczycowe zapalenie stawów dosięga ok. 2% populacji. Nie należy więc do chorób rzadkich w naszym społeczeństwie. Choć na początkowym etapie nie daje dokuczliwych objawów, lekceważone i nieleczone może prowadzić nawet do kalectwa. Jak rozpoznać i jak radzić sobie z ŁZS?

Łuszczycowe zapalenie stawów – objawy

ŁZS może równocześnie zaatakować skórę i stawy. Jednak najczęściej to skóra w pierwszej kolejności pada ofiarą łuszczycy (blaszki łuszczycowe, krwawienie, świąd, ropnie i in.), a następnie dolegliwość obejmuje stawy. Zazwyczaj dosięga takich partii jak ręce i stopy (stawy międzypaliczkowe) oraz kręgosłup (stawy krzyżowo-biodrowe). Pojawia się ból, sztywność i obrzęk w obrębie narządów ruchu, ograniczeniu ulega ich sprawność i ruchomość, reagujemy nadwrażliwością na dotyk (szczególnie w takich miejscach jak pięty czy okolice połączenia żeber z mostkiem). Charakterystycznym syndromem jest tzw. „palec kiełbaskowaty”, czyli stan zapalny palca, który prowadzi do jego obrzmienia, zaczerwienienia i bolesności (w rezultacie wyglądem przypomina on kiełbaskę). Przypadłość może rozprzestrzeniać się na inne narządy (typowe dla ŁZS jest m.in. zapalenie oka). Możliwe jest pojawienie się dny moczanowej jako choroby towarzyszącej w przebiegu łuszczycowego zapalenia stawów. Objawy na dalszych etapach dolegliwości mogą obejmować deformacje stawów (np. tzw. „palce teleskopowe”).

Łuszczycowe zapalenie stawów – badania

ŁZS jest schorzeniem autoimmunologicznym, w którego trakcie układ odpornościowy zamiast bronić, atakuje komórki własnego organizmu. Mechanizm ten nie został jednoznacznie wyjaśniony. Przyczynę dolegliwości upatruje się w predyspozycjach genetycznych, które podwyższają ryzyko patologicznej odpowiedzi na określony czynnik środowiskowy (jak m.in. zakażenie, uraz, sytuacja stresowa, zażywanie leków). Aby uzyskać dobre wyniki leczenia, istotne jest wczesne rozpoznanie łuszczycowego zapalenia stawów. Badania warto wykonać, gdy zaobserwujemy u siebie dolegliwości ze strony stawów, przyczepów ścięgnistych, a także paznokci i oczu (nawet wówczas, gdy nie towarzyszy im łuszczyca). Diagnostyka zwykle obejmuje morfologię krwi (podwyższone OB i CRP mogą świadczyć o stanie zapalnym), badania reumatologiczne (w celu wykrycia antygenu HLA B27), badanie radiologiczne (prześwietlenie zajętych stawów), a opcjonalnie także USG i rezonans magnetyczny.

Łuszczycowe zapalenie stawów – leczenie

Ostatnie lata przyniosły duży postęp w zakresie badania łuszczycowego zapalenia stawów. Leczenie tego schorzenia stało się dzięki temu bardziej skuteczne. W dalszym ciągu ma ono jednak charakter objawowy, a nie przyczynowy. Oznacza to, że można efektywnie kontrolować dolegliwość. Niemożliwa jest jednak jej całkowita eliminacja. Optymalne wydaje się połączenie kilku metod terapii. Niesteroidowe leki przeciwzapalne, glikokortykosteroidy, leki modyfikujące działanie układu odpornościowego (np. metotreksat) i leki biologiczne należą do spektrum farmaceutyków stosowanych w przebiegu łuszczycowego zapalenia stawów. Rehabilitacja może obejmować krioterapię, ultradźwięki, masaże czy balneoterapię. Nie bez znaczenia pozostaje dieta, aktywność fizyczna i unikanie sytuacji stresowych. Połączenie różnych metod oddziaływania psychofizycznego może doprowadzić do remisji ŁZS. Dla pacjentów dotkniętych ŁZS prowadzone są również dedykowane projekty badań klinicznych, które weryfikują nowe metody leczenia tej choroby.

Zobacz także

FreshMail.pl