Lipiec 7, 2017

Spondyloartropatia – leczenie, objawy i podtypy

Spondyloartropatia zapalna to termin, którym określa się grupę schorzeń reumatycznych atakujących stawy i dających o sobie znać silnymi dolegliwościami bólowymi. Na skutek tego typu przypadłości najczęściej cierpi nie tylko aparat ruchu, ale także narządy wewnętrzne. Do tej pory nie ustalono jednoznacznej przyczyny spondyloartropatii. Widać jednak postęp w zakresie diagnostyki różnych jej wariantów, a w rezultacie – efektywności leczenia.

Plecy i kończyny na celowniku

Spondyloartropatie zapalne (SpA) obejmują stawy kręgosłupa i stawy obwodowe (kończyny). Ich cechą charakterystyczną jest to, że stan zapalny toczy się równocześnie w obu tych strukturach, jednak jedna z nich może dominować nad drugą. Ponadto zmiany patologiczne dosięgają też zwykle narządów niezwiązanych ze stawami. Do grupy takich schorzeń zaliczamy przede wszystkim:

Gdy początkowo nie można wydać jednoznacznej diagnozy, mówi się o spondyloartropatii nieklasyfikowalnej lub niezróżnicowanej.

Co powinno niepokoić?

W celu precyzyjnego rozpoznania choroby opracowano kryteria diagnostyczne, które mogą nam służyć, gdy obserwujemy u siebie niepokojące objawy. Najważniejszym z nich jest przewlekły ból pleców, a zwłaszcza ich części lędźwiowej i grzbietowej. Ponadto często zauważyć możemy dolegliwości bólowe w okolicach pośladków i kończyn (zwłaszcza palców, pięt, śródstopia i rzepki). Choroba może zaatakować także gałki oczne (zapalenie naczyniówki), skórę (łuszczyca) i jelita (ostra biegunka poprzedzająca rozwój schorzenia). Stanom zapalnym mogą ulegać stawy i przyczepy ściągniste (miejsca połączenia ścięgien lub wiązadeł z kośćmi, a w przypadku spondyloartropatii seronegatywnych kończyny dolne, jednak zapalanie jest ulokowane asymetrycznie). Zasadniczo silniejsze objawy obserwuje się u młodszych osób (tzw. młodzieńcza SpA), jednak obraz kliniczny w obu grupach wiekowych jest podobny.

Spondyloartropatia – leczenie

Wciąż nie jest znana przyczyna spondyloartropatii zapalnej. Mówi się o tym, że istotną rolę w procesie chorobowym może odgrywać genetyczny marker HLA-B27, a także przebyte zakażenie przewodu pokarmowego lub moczowo-płciowego. Nie powstała jednak dotychczas metoda skutecznej profilaktyki czy leczenia SpA. Terapia ma zwykle charakter farmakologiczny i objawowy. Do stosowanych leków zaliczają się:

  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – do redukcji uciążliwych symptomów SpA;
  • Kortykosteroidy – do krótkotrwałego leczenia ostrych stanów choroby;
  • Sulfasalazyna – w razie braku skuteczności NLPZ;
  • Zastrzyki dostawowe – w przypadku leczenia miejscowego;
  • Leki biologiczne – środki o przypuszczalnie wysokiej skuteczności we wczesnych stadiach; choroby, które są jednak nadal na etapie badań klinicznych.

Poza farmakologią istotną role w leczeniu SpA odgrywają zabiegi fizjoterapeutyczne. W przypadkach poważnego uszkodzenia stawu, ratunku można natomiast szukać w chirurgii ortopedycznej (wszczepienie endoprotezy).

Zobacz także

FreshMail.pl